در برخی از خوانش‌های جدید نیما شاید ناخودآگاه مشابهت موضوعی یا کلامی دیده شود. دلیلش هم این است که سعی کردم هر دوبیتی را به عنوان یک کل در نظر بگیرم و ضمن آنکه چون کار به صورت روزانه نوشته می‌شود، چه بسا برخی موضوع‌ها به تکرار شبیه باشد. ولی معتقدم که نیما را باید همیشه و برای همیشه خواند. خصوصا نیمایی‌های تبری را.